இந்திய வரலாற்றில் பல மன்னர்கள், தங்கள் வீரமும், தைரியமும், அரசியல் குணமும் மூலம் நாட்டின் பெருமையை நிலைநிறுத்தியுள்ளனர். அவர்களில் ஒருவராக பிருத்விராஜ் சவுகான் திகழ்கிறார். டெல்லி சிம்மாசனத்தை அலங்கரித்த சவுகான் வம்சத்தின் கடைசி ஆட்சியாளராக பிருத்விராஜ், இந்திய வரலாற்றின் முக்கியமான வீரர்களில் ஒருவர் என்று பரிமாறப்படுகிறார்.
பிருத்விராஜ் சவுகான் 1168 ஆம் ஆண்டில் அஜ்மீர் இளவரசராகப் பிறந்தார். அவரது தந்தை சோமேஷ்வர் சவுகான், முதியவர் அங்கம் சவுகான் என்பவர்கள் இவரது கல்வி, போர் பயிற்சி ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தினர். இளம் வயதிலேயே பிருத்விராஜ் தன் வீரத்தையும் புத்திசாலித்தனத்தையும் வெளிப்படுத்தினார். சிறிய வயதில் போர்க்கலைகளை கற்றுத் தேர்ந்ததுடன், இலக்கை துல்லியமாக தாக்கும் ஒலி உதவியால் குறியை அடையும் கலையையும் கற்றார். இதனால், அவரை “கலியுக அர்ஜுனன்” எனவும் குறிப்பிடுவர்.
1179 ஆம் ஆண்டு, தந்தை போரில் இறந்ததும், தாத்தா அங்கிலிங்க சவுகான் அவரை டெல்லி சிம்மாசனத்தின் வாரிசாக அறிவித்தார். இதனால், பிருத்விராஜ் பதின்மூன்று வயதில் சிம்மாசனத்தில் ஏறினார். ஆச்சரியமாக, அவர் எந்த ஆயுதமும் இல்லாமல் ஒரு சிங்கத்தை கொன்றதாகவும் கூறப்படுகிறது.
அவரது வாழ்க்கை முழுவதும் வீரம், துணிச்சல் மற்றும் தைரியம் நிறைந்ததாக இருந்தது. முக்கியமான போர்களில் ஒன்று குஜராத்தின் மன்னர் பீம்தேவ் உடன் நடைபெற்றது. இப்போர் வெற்றிகரமாக முடிந்தது, அப்போது பிருத்விராஜ் வயது வெறும் 13 தான். மேலும், அவர் ஜெய்சந்தின் மகளான சம்யுக்தாவை காதலித்து, தனது துணிச்சலினால் சுயம்வரில் இருந்து இளவரசியை கடத்திச் சென்றார்.
1191 ஆம் ஆண்டு, மஹ்மூத் கோரி இந்தியா மீது படையெடுத்தார். தாரைனின் முதல் போரில் பிருத்விராஜ் அவரை தோற்கடித்தார். ஆனால் இரண்டாவது முறையில் மஹ்மூத் கோரி அவரை சிறையில் அடைத்தார். சிறையில் இருந்தபோதும், பிருத்விராஜ் தனது வில்வித்தை திறன்களை நிரூபித்தார். கண்கள் நோண்டப்பட்டிருந்த போதிலும், குறியை தவறாமல் நோக்கி கோரியின் உயிரை எடுத்தார். இதற்குப் பிறகு, மஹ்மூத் கோரி அவரை பாராட்டினார். இந்த திறன் சமஸ்கிருதத்தில் ‘சப்தேபி பான்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.
பிருத்விராஜ் சவுகான் இந்திய வரலாற்றின் வீரமிகு மன்னர், சிறிய வயதிலேயே போர்க்கலைகளை கற்றவர், சூட்சும குறி அறியும் திறன் கொண்டவர், மற்றும் எதிரிகளை நேர்மையுடன் எதிர்கொண்ட தைரியமான அரசர். அவரது வாழ்க்கை வீரம், புத்திசாலித்தனம் மற்றும் காதல் கதை ஆகியவற்றின் அடையாளமாக வரலாற்றில் பெயர்பெற்றுள்ளது.
