குடும்பங்களில் சொத்துத் தகராறுகள் ஏற்படுவதற்கு மிக முக்கிய காரணம், உயில் எழுதப்படாததும் மற்றும் வாரிசுரிமைச் சட்டங்கள் குறித்த தெளிவற்ற புரிதலுமே ஆகும். பொதுவாக, தந்தையின் சொத்து என்பது ‘மூதாதையர் சொத்து’ (Ancestral Property) என்றும், அதில் ஒரு குறிப்பிட்ட வாரிசுக்கு மட்டுமே உரிமை உண்டு என்றும் பலர் தவறாக கருதுகின்றனர். ஆனால், இந்தியச் சட்டப்படி வாரிசுகள் முறைப்படுத்தப்பட்ட பட்டியலின் (Systematic Order) கீழ் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர். குறிப்பாக, ஒரு பெண் இறந்துவிட்டால், அவரது தாயின் வழியில் வரும் சொத்தில் அந்தப் பெண்ணின் குழந்தைகளுக்கு முழு உரிமை உண்டு. இது குறித்த விரிவான சட்ட விளக்கங்களை இங்கே காண்போம்.
வகுப்பு I வாரிசுகளும் சமப்பங்கும் :
ஒரு உதாரணத்தின் மூலம் இதைப் புரிந்துகொள்ளலாம். 1960-களில் தனது தந்தையிடமிருந்து சொத்தைப் பெற்ற ஒருவர், 1977-ல் உயில் ஏதும் எழுதாமல் இறந்துவிடுகிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவருக்கு மனைவி, ஒரு மகன் மற்றும் ஒரு மகள் இருக்கிறார்கள். இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தின்படி, உயில் இல்லாத நிலையில் மனைவி, மகன் மற்றும் மகள் ஆகிய மூவருமே ‘வகுப்பு I சட்டப்பூர்வ வாரிசுகள்’ (Class I legal heirs) என அழைக்கப்படுவர். இதன் பொருள், அந்தச் சொத்தில் மூவருக்கும் சமமான உரிமை உண்டு. அதாவது, தலா மூன்றில் ஒரு பங்கு (1/3) ஒவ்வொருவருக்கும் சட்டப்படி கிடைக்கும்.
மகள் மறைந்தால் அந்தப் பங்கு யாருக்கு?
ஒருவேளை, அந்த மகள் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இறந்துவிடுகிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவருக்கு ஒரு கணவரும், ஒரு மகனும் இருக்கிறார்கள். இப்போது கேள்வி என்னவென்றால், அந்த மகள் உயிருடன் இல்லாததால் அவரது பங்கு பறிபோய்விடுமா? என்பதுதான். சட்டப்படி அப்படி ஆகாது. அந்தப் பெண் மரபுரிமையாகப் பெற்ற மூன்றில் ஒரு பங்கு சொத்து, அவரது மறைவுக்குப் பிறகு அவரது நேரடி வாரிசுகளான அவரது கணவர் மற்றும் மகனுக்குச் சென்றடையும். அதாவது, தாய் வழிச் சொத்தில் உரிமை கோர அவர்களுக்கு முழு அதிகாரமும் உள்ளது.
மூதாதையர் சொத்தா அல்லது தனிப்பட்ட சொத்தா?
பலர் செய்யும் பொதுவான தவறு, தந்தையிடமிருந்து வந்த சொத்து அனைத்தையும் ‘மூதாதையர் சொத்து’ எனக் கருதுவதுதான். பழைய இந்து சட்டப்படி இது உண்மையாக இருக்கலாம். ஆனால், 1956-ஆம் ஆண்டு ‘இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம்’ நடைமுறைக்கு வந்த பிறகு, ஒரு நபர் தனது தந்தை அல்லது முன்னோர்களிடமிருந்து பெறும் சொத்து அவரது ‘தனிப்பட்ட சொத்தாகவே’ (Self-acquired/Personal Property) கருதப்படுகிறது. எனவே, ஒரு தந்தை உயில் எழுதாமல் இறக்கும்போது, அது அவரது தனிப்பட்ட சொத்தாகக் கருதப்பட்டு வாரிசுகளுக்குச் சமமாகப் பகிரப்படும். இங்கு ‘மூதாதையர் சொத்து’ என்ற வாதம் செல்லுபடியாகாது.
வாரிசுகளின் உரிமைப் போராட்டம் :
இறுதியாக, வாரிசுகள் தங்கள் உரிமையைக் கோர சட்டத்தில் முழு இடமுண்டு. ஒரு பெண்ணின் கணவனும் குழந்தைகளும், தங்களது மனைவி அல்லது தாய்க்குச் சேர வேண்டிய பங்கைச் சட்டப்பூர்வமாகக் கேட்கலாம். “வேறு ஒரு வாரிசு ஏற்கனவே அனுபவித்து வருகிறார்” அல்லது “அவர் குடும்பத்தின் மூத்த வாரிசு” என்பதற்காக மற்றவர்களின் உரிமை பறிக்கப்பட மாட்டாது. சட்ட ரீதியாக வாரிசுப் பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ள அனைவரும் தங்களுக்குரிய பங்கை நீதிமன்றத்தின் மூலமோ அல்லது பரஸ்பர ஒப்பந்தம் மூலமோ பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.
