வாழ்க்கையைப் போலவே மரணமும் தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகும். இருப்பினும், நம் அன்புக்குரியவர்கள் குறிப்பாக முதியவர்கள், மரணத்தை நெருங்கும்போது, அதை ஏற்றுக்கொள்வது கடினமாக இருக்கலாம். ஆனால், இயற்கை நமக்கு அளிக்கும் சில அறிகுறிகளைக் கூர்ந்து கவனிப்பதன் மூலம், அவர்களை ஒரு அமைதியான மற்றும் கவலையற்ற இறுதிப் பயணத்திற்கு நாம் தயார்படுத்த முடியும். மரணத்திற்குச் சில நாட்களுக்கு முன்பு, உடல் தனது செயல்பாடுகளை மெதுவாக்கத் தொடங்குகிறது. உடல் ஆற்றலைச் சேமிக்கத் தொடங்குகிறது. இதனால், அவர்களுக்கு உணவு மற்றும் தண்ணீர் மீதான ஆர்வம் குறைகிறது. அவர்களை வற்புறுத்தி உணவளிப்பது, மூச்சுத்திணறல் அல்லது வாந்தி ஏற்படக் காரணமாக அமையலாம்.
இந்த மாற்றங்களை நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்:
தூக்கம் – உணர்விழப்பு நிலை: அவர்கள் ஒரு நாளைக்கு 20 மணி நேரத்திற்கும் மேலாகத் தூங்கக்கூடும். வெளி உலகத்துடனான தொடர்பு குறைகிறது. அவர்கள் உணர்விழந்து (மயக்க நிலையில்) போகக்கூடும்.
சுவாசத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்கள்: மரணம் நெருங்கும்போது, சுவாசத்தின் பாணியில் மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன. மருத்துவத் துறையில் இது ‘Cheyne-Stokes breathing’ (செயின்-ஸ்டோக்ஸ் சுவாசம்) என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதாவது, சிறிது நேரத்திற்குச் சுவாசம் மிக வேகமாக நடைபெறும்; அதைத் தொடர்ந்து சில நொடிகள் சுவாசம் நின்றுபோகும். தொண்டை தசைகள் தளர்வடையும்போது எழும் ஒலி, ‘மரணக் கிறுகிறுப்பு’ (Death Rattle) என்று அழைக்கப்படுகிறது. தோல் நிற மாற்றங்கள்: இரத்த ஓட்டம் இதயம் மற்றும் மூளைக்குள்ளேயே மட்டுப்படுத்தப்படுவதால், கை கால்கள் குளிர்ந்து போகின்றன. தோலின் மீது நீல நிற அல்லது ஊதா நிறப் புள்ளிகள் தோன்றக்கூடும்.
உளவியல் மற்றும் உணர்வுசார் அறிகுறிகள்:
மரணத்தை நெருங்குபவர்கள் உடல்ரீதியான மாற்றங்களை மட்டுமல்லாமல், உளவியல் ரீதியான மாற்றங்களையும் சந்திக்கின்றனர்.
மாயத்தோற்றங்கள் – காட்சிகள்: சிலர், ஏற்கனவே இறந்துவிட்ட தங்கள் உறவினர்களுடன் பேசுவதாகவும், அல்லது அவர்கள் தங்களை அழைப்பதாகக் கேட்பதாகவும் கூறுகின்றனர். சிலர் இதை ஒரு மாயத்தோற்றம் என்று கருதினாலும், இது அவர்களின் இறுதிப் பயணத்தின் ஒரு பகுதி என்று அறிவியலாளர்கள் நம்புகின்றனர்.
மன அமைதியின்மை: சிலர் திடீரென்று அமைதியற்றுத் தோன்றலாம்; கைகளை வீசுவது அல்லது தங்கள் ஆடைகளை இழுப்பது போன்ற செயல்களில் ஈடுபடலாம். உடலில் ஏற்படும் சில வேதியியல் மாற்றங்களே இதற்கு காரணமாக இருக்கலாம்.
இறுதித் தருணங்களில் குடும்ப உறுப்பினர்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?
இது மிகவும் உணர்வுபூர்வமான ஒரு தருணமாகும். அவர்களுக்கு மருந்து மாத்திரைகளை விட, நெருக்கமான அரவணைப்பே அதிகம் தேவைப்படுகிறது. ஐம்புலன்களில், கேட்கும் திறன் மட்டுமே கடைசியாகச் செயல்படும் திறன் என்று ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. எனவே, அவர்கள் உணர்விழந்து (மயக்க நிலையில்) இருந்தாலும் கூட, அவர்கள் அருகில் அமர்ந்து அன்புடன் பேசுங்கள். பழைய இனிய நினைவுகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள். “நீங்கள் எங்களுக்கு மிகவும் முக்கியமானவர்; நாங்கள் உங்களைக் கண்ணும் கருத்துமாகப் பார்த்துக்கொள்வோம்,” என்று அவர்களுக்கு உறுதியளியுங்கள்.
ஆறுதல் அளிப்பதற்கான வழிமுறைகள்:
அறையில் போதுமான காற்றோட்டம் இருப்பதை உறுதி செய்யுங்கள்.
உதடுகள் வறண்டு போகாமல் இருக்க, அவ்வப்போது ஒரு ஈரத் துணியால் அவற்றை மெதுவாகத் துடைத்துவிடுங்கள்.
கண்கள் வறண்டு போகாமல் இருக்க, கண் சொட்டு மருந்துகளைப் பயன்படுத்துங்கள்.
அவர்களுக்குப் பிடித்தமான பிரார்த்தனைகளையோ அல்லது மனதிற்கு அமைதி தரும் இசையையோ ஒலிக்கச் செய்யுங்கள்.
அமைதி: அறையில் அளவுக்கு அதிகமானோர் கூடியிருப்பதோ, வாக்குவாதங்களில் ஈடுபடுவதோ அல்லது அழுவதோ அவர்களைப் பதற்றமடையச் செய்யலாம். எனவே, இயன்றவரை அமைதி காப்பதே சிறந்தது.
மறைவுக்குப் பிந்தைய மரியாதை
ஒருவர் மறைந்த பிறகும், அவருக்கு உரிய மரியாதையைச் செலுத்துவது மிக முக்கியம். அவரது கண்களை மூடுவது, உடலை முறைப்படி அமைப்பது மற்றும் மரபுவழிச் சடங்குகளுக்கு ஏற்ப உடலைத் தயார்படுத்துவது ஆகியவை குடும்பத்தினரின் பொறுப்புகளாகும். மரணத்தைத் தடுத்து நிறுத்துவது எவர் கையிலும் இல்லை; ஆனால், அந்த மரணத்தை கண்ணியமானதாகவும் அமைதியானதாகவும் அமைத்துத் தருவது நம் கையில்தான் உள்ளது.
Read More : கேது யோகம்… இந்த ராசிக்காரர்களுக்கு பெரும் ஜாக்பாட்..! திருமணம் கைகூடும்..!
