கடந்த 150 ஆண்டுகளில் மனிதகுலம் பல பெரும் பேரிடர்களைச் சந்தித்துள்ளது. 20-ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டு உலகப் போர்கள் மற்றும் 1918-19 காலகட்டத்தில் ஏற்பட்ட இன்ஃப்ளூயன்ஸா பெருந்தொற்று ஆகியவை பற்றி நாம் அதிகம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். ஆனால், அவற்றுக்கு முன்னதாக, 1876 முதல் 1878 வரை ஏற்பட்ட ஒரு பயங்கரமான உலகளாவிய பஞ்சம் குறித்துப் பலருக்கும் தெரிவதில்லை. வெறும் மூன்றே ஆண்டுகளில், ஆசியா, தென் அமெரிக்கா மற்றும் ஆப்பிரிக்கா ஆகிய கண்டங்களில் சுமார் 5 கோடி (50 மில்லியன்) மக்களின் உயிரைப் இந்தப் பஞ்சம் பலிவாங்கியது.
2018-இல் ‘ஜர்னல் ஆஃப் கிளைமேட்’ (Journal of Climate) இதழில் வெளியான ஆய்வின்படி, கடந்த 150 ஆண்டுகளில் மனிதகுலத்தைத் தாக்கிய மிகப்பெரிய சுற்றுச்சூழல் பேரிடர்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். இந்தப் பஞ்சமும் அதைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட வானிலை நிகழ்வுகளும் சமத்துவமின்மையை அதிகரித்து, உலகை “முதல் உலகம்” (First World) மற்றும் “மூன்றாம் உலகம்” (Third World) எனப் பிரிக்கும் நிலைக்குக் கொண்டு சென்றதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
இந்த நிகழ்வுக்கு முக்கியக் காரணமாக பசிபிக் பெருங்கடலில் ஏற்படும் ‘எல் நினோ-தெற்கு அலைவு’ (ENSO) எனும் வானிலைச் சுழற்சி கருதப்படுகிறது. பொதுவாக, பசிபிக் பெருங்கடலில் காற்று கிழக்கிலிருந்து மேற்காக வீசுகிறது.. இது வெப்பமான நீரை மேற்குப் பசிபிக் பகுதிக்குக் கொண்டு செல்கிறது. சில ஆண்டுகளில் இந்தக் காற்று வலுவிழக்கிறது, இதனால் ‘எல் நினோ’ (El Niño) நிலை உருவாகிறது.
அப்போது தென் அமெரிக்காவுக்கு அருகில் ஆழ்கடலிலிருந்து குளிர்ந்த நீர் மேலே எழும் நிகழ்வு குறைந்து, வானிலை அமைப்புகளில் மாற்றம் ஏற்படுகிறது. இதனால் வட அமெரிக்காவின் சில பகுதிகளில் வெப்பமான வானிலையும், வேறு சில பகுதிகளில் அதிக மழையும் பொழிகிறது. இதற்கு நேர்மாறாக, ‘லா நினோ’ (La Niña) நிகழ்வின்போது காற்று வலுவடைந்து, வேறு வகையான வானிலை மாற்றங்கள் நிகழ்கின்றன.
1877-ஆம் ஆண்டில் உலகம் மிகத் தீவிரமான ‘எல் நினோ’ நிகழ்வைச் சந்தித்தது. உதாரணமாக, அந்த ஆண்டில் மினசோட்டா மாகாணம் வரலாற்றிலேயே மிக வெப்பமான குளிர்காலத்தைச் சந்தித்தது. அதேபோல, உலகின் பல பகுதிகள் கடுமையான வறட்சியை எதிர்கொண்டன. இந்த வறட்சி ஒரு பெரும் பஞ்சத்திற்கு வழிவகுத்தது. ஆனால், ‘எல் நினோ’ மட்டுமே இதற்குக் காரணம் அல்ல என்றும், அதே காலகட்டத்தில் வேறு பல துரதிர்ஷ்டவசமான வானிலைச் சூழல்களும் நிலவின என்றும் சமீபத்திய ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.
‘எல் நினோ’ நிகழ்வதற்கு முந்தைய ஆண்டுகளில், வெப்பமண்டலப் பசிபிக் பகுதி குளிர்ந்த நிலையிலும், ‘இந்தியப் பெருங்கடல் இருமுனை’ (Indian Ocean Dipole) வலுவான நிலையிலும் இருந்ததாகவும், அட்லாண்டிக் பெருங்கடலின் மேற்பரப்பு வெப்பநிலை வழக்கத்திற்கு மாறாக அதிகமாக இருந்ததாகவும் 2018-ஆம் ஆண்டு ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். இந்த மூன்று வானிலை காரணிகளும் ஒன்றிணைந்து 1877-78 காலகட்டத்தின் ‘எல் நினோ’ நிகழ்வை மிகத் தீவிரமாக்கின.
இவற்றுடன் மனித சமூகத்தின் நிர்வாகத் தவறுகள் மற்றும் அரசியல், பொருளாதார ரீதியான அலட்சியம் ஆகியவை இணைந்தபோது, நிலைமை இன்னும் மோசமடைந்தது. காலனித்துவ நிர்வாகங்கள் மற்றும் உள்ளூர் அரசுகளால் பாரம்பரிய நீர் மற்றும் தானிய சேமிப்பு அமைப்புகள் புறக்கணிக்கப்பட்டதால், வறட்சி ஏற்படும்போது மக்களைப் பாதுகாப்பதற்கான எந்தவொரு கட்டமைப்பும் இல்லாமல் போனது. பயிர்ச் சேதங்கள் நேரடியாகவே பெருமளவிலான உயிரிழப்புகளுக்கு வழிவகுத்தன. இதற்கு வானிலை மட்டுமே காரணமல்ல. மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட அமைப்புகளின் தோல்வியும் ஒரு முக்கிய காரணமாக அமைந்தது.
2020-இல் மேற்கொள்ளப்பட்ட மற்றொரு ஆய்வு, 1877-78 காலகட்டத்தில் நிலவிய ‘எல் நினோ’ (El Niño) நிகழ்வின் தீவிரம், 1982-83, 1997-98 மற்றும் 2015-16 ஆகிய ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட ‘சூப்பர் எல் நினோ’ நிகழ்வுகளை விட அதிகமாக இருக்கவில்லை என்று கூறுகிறது. அதாவது, அந்த வானிலை நிகழ்வு பெரிதாக வேறுபடவில்லை; ஆனால் அக்காலகட்டத்தில் இருந்த போதிய தயாரிப்பின்மை மற்றும் காலனித்துவ பொருளாதாரக் கொள்கைகள் ஆகியவை இணைந்து அதனை ஒரு பெரும் பேரழிவாக மாற்றின.
இன்று நாம் ஒரு புதிய ‘எல் நினோ’ காலகட்டத்திற்குள் நுழைந்துள்ளோம்.. பருவநிலை மாற்றத்தால் உலகளாவிய வெப்பநிலை ஏற்கனவே உயர்ந்துள்ள நிலையில், இதன் விளைவுகள் இன்னும் தீவிரமாக இருக்கக்கூடும் என்ற அச்சம் நிலவுகிறது. இருப்பினும், நவீன விவசாயம், வானிலை முன்னறிவிப்பு தொழில்நுட்பம், உணவு சேமிப்பு மற்றும் போக்குவரத்து அமைப்புகள் ஆகியவற்றில் ஏற்பட்டுள்ள பெரும் முன்னேற்றங்கள் ஒரு சாதகமான அம்சமாகும். விஞ்ஞானிகள் ‘என்சோ’ (ENSO) மாற்றங்களைக் கண்காணித்து வருகின்றனர், மேலும் அரசுகளும் முற்காப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு வருகின்றன. எனவே, 1870-களில் ஏற்பட்டதைப் போன்ற அளவிலான உலகளாவிய பஞ்சத்தை யாரும் எதிர்பார்க்கவில்லை.
ஆனால், இதற்காக ஆபத்து ஏதுமில்லை என்று அர்த்தமல்ல. காந்திநகரில் உள்ள இந்தியத் தொழில்நுட்பக் கழகத்தின் (IIT) பொறியாளரான விமல் மிஸ்ரா இதுகுறித்து பேசிய போது “ 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஏற்பட்ட அந்தப் பெரும் பஞ்சம் நமக்கு ஒரு எச்சரிக்கையாக அமைகிறது. நிலைமை எவ்வளவு மோசமாக இருக்கக்கூடும் என்பதை இது நமக்குக் காட்டுகிறது.. இதன் மூலம் நாம் எவ்வாறு சிறப்பாகத் தயாராவது என்பதைக் கற்றுக்கொள்ள முடியும்,” என்று தெரிவித்தார்..
ஆகவே, 1876-78 காலகட்டத்தில் ஏற்பட்ட உலகளாவிய பஞ்சத்தின் வரலாறு நமக்கு இரண்டு முக்கியமான பாடங்களைக் கற்பிக்கிறது. முதலாவதாக, இயற்கை தனது சொந்த விதிகளின்படி தீவிரமான வானிலை நிகழ்வுகளை உருவாக்குகிறது.
இரண்டாவதாக, மனித சமூகத்தின் போதிய தயாரிப்பு, சரியான கொள்கைகள் மற்றும் நீதிநெறிகள் இல்லாவிட்டால், இத்தகைய நிகழ்வுகள் லட்சக்கணக்கானோரின் உயிரைப் பறிக்கக்கூடும். இன்றைய ‘எல் நினோ’ காலகட்டத்தில், 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நிகழ்ந்த அந்தத் துயரம் மீண்டும் நிகழாமல் இருப்பதை உறுதிசெய்ய அறிவியல், தொழில்நுட்பம் மற்றும் மனிதாபிமானக் கொள்கைகளைப் பயன்படுத்துவது நமது பொறுப்பாகும்.
Read More : கேரளத்தில் அதிகரிக்கும் ஷிகெல்லா பாதிப்பு.. பலி எண்ணிக்கை 6ஆக உயர்வு..! யாருக்கு அதிக ஆபத்து?
