பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகள் மீது காட்டும் அன்பு எல்லையற்றது. தங்கள் குழந்தைகளின் மகிழ்ச்சிக்காக எதை வேண்டுமானாலும் செய்ய பெற்றோர் தயாராக இருக்கின்றனர்… இருப்பினும், இந்த நாட்களில் பெற்றோர்கள் செய்யும் ஒரு தவறு, அவர்களின் குழந்தைகளுக்கு ஒரு பெரிய சாபமாக மாறி வருகிறது. அது அவர்களின் வாழ்நாள் முழுவதும் அவர்களை நரகத்திற்கு இழுத்துச் செல்கிறது. அந்தத் தவறு, தங்கள் குழந்தைகளுக்கு மொபைல் போன்களை கொடுப்பதுதான். அது ஏன் ஒரு பெரிய தவறு என்பதைப் பார்ப்போம்.
இந்தியாவில், இப்போது பல குழந்தைகள் பேச முடியாத பிரச்சனையால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். பல மருத்துவர்கள், குழந்தை நல மருத்துவர்கள் மற்றும் உளவியலாளர்கள் இந்த விஷயத்தில் பெற்றோர்களுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளனர். குழந்தைகள் தங்கள் நேரத்தை மொபைல் போன்களைப் பார்ப்பதிலும், மற்றவர்களுடன் பேசாமல் தனிமையில் இருப்பதிலும் செலவிடுகிறார்கள். இது அவர்களுக்குப் பேசும் பழக்கத்தை வளர்த்துக்கொள்வதைத் தடுக்கிறது. குழந்தைகள் பொதுவாக இரண்டு வயதிலிருந்தே பேசத் தொடங்குவார்கள். நான்கு வயதிற்குள், அவர்களால் கிட்டத்தட்ட எல்லா வார்த்தைகளையும் சொல்ல முடியும். ஐந்து வயதிற்குள், அவர்களால் எல்லாவற்றையும் சொல்ல முடியும். ஆனால் மொபைல் போன்களைப் பார்ப்பதால், குழந்தைகள் பேசக் கற்றுக்கொள்வதையும், பேசுவதையும் மறந்துவிடுகிறார்கள்.
இது ஏன் நடக்கிறது?: குழந்தைகள் தங்கள் மொபைல் போன்களில் வீடியோக்களையும் கேம்களையும் பார்ப்பதில் மணிக்கணக்கில் நேரத்தைச் செலவிடுகிறார்கள். அவர்களை அமைதியாக வைத்திருக்க பெற்றோர்கள் மொபைல் போன்களைக் கொடுக்கிறார்கள். இதன் விளைவாக, குழந்தைகள் மற்றவர்களுடன் பேசுவதும் விளையாடுவதும் குறைகிறது. குழந்தைகள் பேசக் கற்றுக்கொள்ள, அவர்கள் மற்றவர்களுடன் பேச வேண்டும். கேள்வி கேட்பது, கேட்பது, கோரிக்கை வைப்பது, வேண்டாம் என்று சொல்வது, சந்தேகங்களைக் கேட்பது போன்றவை மற்றவர்களுடன் பேசும்போதுதான் வரும். ஆனால் மொபைல் போன்கள் குழந்தைகளிடம் இதை வளர்ப்பதில்லை. அவர்களுக்கு வயது ஆக ஆக, வார்த்தைகளைக் கற்றுக்கொள்வது மிகவும் கடினமாகிவிடுகிறது. இதை அவர்கள் சிறு வயதிலேயே செய்ய வேண்டும்.
இன்னொரு பிரச்சனையும் வருகிறது. குழந்தைகள் மற்றவர்களிடம் பேசும்போது முகபாவனைகளை வெளிப்படுத்துவார்கள். மற்றவர்களின் முகத்தில் உள்ள பாவனைகளையும் அவர்கள் பார்க்கிறார்கள். அதை அவர்கள் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்போது சிரிப்பது, சோகமாக இருக்கும்போது அழுவது, சந்தேகம் வரும்போது சந்தேகத்துடன் பார்ப்பது போன்ற முகபாவனைகள் அவற்றை வற்புறுத்திச் சொல்லிக்கொடுத்தால் வராது… அவை தானாகவே வர வேண்டும்… அப்படி வர வேண்டுமென்றால்… குழந்தைகள் மற்ற குழந்தைகளுடன் விளையாட வேண்டும். அப்போதுதான் இதுபோன்ற விஷயங்கள் தானாகவே வளரும். ஆனால் மொபைல் போன் காரணமாக குழந்தைகள் இதையெல்லாம் கற்றுக்கொள்வதில்லை.
இந்த புதிய பிரச்சனைக்கு “விர்ச்சுவல் ஆட்டிசம்” என்று பெயர். குழந்தைகள் மொபைல் போன்களையே பார்த்துக்கொண்டிருப்பதால் அவர்களின் கண் பார்வையும் பாதிக்கப்படுகிறது. சிறு வயதிலிருந்தே கண்ணாடி அணிய வேண்டியுள்ளது. மேலும், மொபைல் போன்கள் குழந்தைகளுக்கு ஒரு போதையாக மாறி வருகின்றன. இதனால், அவர்களால் வயதுக்கேற்ற வளர்ச்சி அடைய முடிவதில்லை. அவர்கள் எப்போதும் தங்கள் மொபைல் போன்களையே பார்த்துக்கொண்டு நேரத்தைச் செலவிடுகிறார்கள். விளையாட வெளியே செல்வதில்லை. உடல் எடை கூடுகிறது. மற்றவர்களைச் சந்திக்க விரும்புவதில்லை. தனிமையாக இருப்பதற்குப் பழகிவிடுகிறார்கள். இது போன்ற பல பிரச்சனைகள் உருவாகின்றன.
இந்த விஷயங்கள் குறித்து கடந்த ஆண்டு கேரளாவில் ஒரு ஆய்வு நடத்தப்பட்டது. அதில், 70 சதவீத குழந்தைகளுக்கு உணவு ஊட்டுவதற்காக மொபைல் போன்கள் கொடுக்கப்படுவதாகக் கண்டறியப்பட்டது. கொரோனாவுக்குப் பிறகு ஹைதராபாத் உட்பட நாட்டின் பல நகரங்களில் விர்ச்சுவல் ஆட்டிசம் பாதிப்புகள் 4 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளதாகக் கண்டறியப்பட்டது. எனவே, குழந்தைகளுக்கு மொபைல் போன்களைக் கொடுக்க வேண்டாம் என்று மருத்துவர்கள் அறிவுறுத்துகின்றனர். குறிப்பாக, 2 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்கு மொபைல் போன்களைக் கொடுக்க வேண்டாம் என்று அறிவுறுத்துகிறார்கள். அப்படி கொடுத்தால், அவர்களின் மூளை வளர்ச்சி நின்றுவிடும் என்று எச்சரிக்கிறார்கள்.
பெற்றோர் செய்ய வேண்டியவை: முதலில், கவலைப்பட வேண்டாம். இன்னும் காலம் கடந்துவிடவில்லை. இனிமேல், 2 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்கு மொபைல் போன்களைக் கொடுக்கக் கூடாது. அதன் திரையை அறவே காட்டக்கூடாது. இது என்னுடைய அறிவுரை அல்ல. இது அமெரிக்கன் அகாடமி ஆஃப் பீடியாட்ரிக்ஸின் வழிகாட்டுதல்களில் ஒன்றாகும். 2 முதல் 5 வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்கு ஒரு நாளைக்கு அதிகபட்சம் 1 மணி நேரம் மட்டுமே மொபைல் போன்களைக் கொடுக்க வேண்டும்.
அதுவும், பெற்றோர்கள் உடனிருக்க வேண்டும். அவர்களும் சேர்ந்து பார்க்க வேண்டும். வெறுமனே பார்த்தால் மட்டும் போதாது… பார்க்கும்போது, மொபைலில் பார்ப்பதைப் பற்றி குழந்தைகளிடம் சொல்ல வேண்டும், வார்த்தைகளைப் பேச வேண்டும். பெற்றோர்கள் குழந்தைகளிடம் அடிக்கடி பேச வேண்டும். அவர்களுக்குக் கதைகள் சொல்ல வேண்டும், அவர்களை வெளியே விளையாட விட வேண்டும். உணவு ஊட்டும் போது அவர்களுக்கு மொபைல் போன்களைக் கொடுக்க வேண்டாம். அதற்குப் பதிலாக, அவர்களுக்குக் கதைகள் சொல்லுங்கள். “என்ன நடந்தது என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?” என்ற கேள்வியை கதைகளில் சேர்க்க வேண்டும். மூன்று வருடங்களுக்குப் பிறகும் அவர்களால் பேச முடியாவிட்டால், உடனடியாக ஒரு குழந்தை மருத்துவர் அல்லது பேச்சு சிகிச்சையாளரை அணுகவும்.
