உயிரோடு இருப்பவர்களுக்கு மறுவாழ்வு தருவது ‘உறுப்பு தானம்’ என்றால், எதிர்கால மருத்துவ உலகிற்கு வழிகாட்டுவது ‘உடல் தானம்’. இவை இரண்டும் வெவ்வேறானவை. ஒருவர் மூளைச்சாவு அடைந்த பிறகு இதயம், சிறுநீரகம், கல்லீரல் மற்றும் கண்கள் போன்ற உறுப்புகளைப் பிரித்தெடுத்து, உயிருக்குப் போராடும் நோயாளிகளுக்கு பொருத்துவதே உறுப்பு தானம் எனப்படுகிறது.
‘உடல் தானம்’ என்பது ஒருவரது மறைவுக்கு பிறகு, அவரது முழு உடலையும் மருத்துவக் கல்லூரிகளுக்கு ஒப்படைப்பதாகும். இவ்வாறு தானமாகப் பெறப்படும் உடல்கள் மருத்துவ மாணவர்களின் கல்விக்கும், நவீன ஆராய்ச்சிக்கும் உதவியாக இருக்கின்றன. உடற்கூறியல் (Anatomy) வகுப்புகளில் மனித உறுப்புகள், நரம்பு மண்டலங்கள் மற்றும் ரத்த நாளங்களின் செயல்பாடுகளை மாணவர்கள் நேரடியாக கற்றுக்கொள்ள இந்த உடல்கள் பயன்படுகின்றன. இது வெறும் பாடம் மட்டுமல்ல, வருங்கால மருத்துவர்கள் ஒரு நோயாளியை எப்படிக் கையாள வேண்டும் என்பதற்கான முதற்படியாகும்.
உடல் தானம் செய்யப்பட்டவரின் சடலம் மருத்துவமனைக்கு வந்தவுடன், அது சிதைவடையாமல் இருக்க ‘பார்மால்டிஹைடு’ (Formaldehyde) என்ற வேதியியல் திரவம் ரத்த நாளங்கள் வழியாக செலுத்தப்பட்டுப் பதப்படுத்தப்படும். இதன் மூலம் அந்த உடல் பல ஆண்டுகள் வரை கெடாமல் இருக்கும். புதிய அறுவை சிகிச்சை முறைகளை கண்டறியவும், சிக்கலான நோய்களுக்குத் தீர்வு காணவும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்த உடல்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இந்தியாவில் இதற்கென ‘உடற்கூறியல் சட்டம்’ (Anatomy Act) கடந்த 1948-ஆம் ஆண்டே இயற்றப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.
ஆராய்ச்சிகள் மற்றும் மாணவர்களின் பயிற்சிகள் அனைத்தும் நிறைவடைந்த பிறகு, சில ஆண்டுகள் கழித்து உடலின் எஞ்சிய பாகங்கள் முறைப்படி தகனம் செய்யப்படும். ஒருவேளை குடும்பத்தினர் விரும்பினால், அந்த சாம்பல் உரியவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்படும். தான் இறந்த பின்பும் மற்றவர்களுக்குப் பயன்பட வேண்டும் என்ற உயரிய நோக்கம் கொண்டவர்களின் இந்தத் தியாகம், மருத்துவ அறிவியலின் வளர்ச்சிக்கு ஈடுஇணையற்ற பங்களிப்பை வழங்குகிறது.
Read More : புஸ்ஸி ஆனந்த் vs ஜான் ஆரோக்கியசாமி..!! திடீரென வெடித்த மோதல்..!! விஜய்க்கு பெரும் தலைவலி..!!
