ஈரான்–அமெரிக்கா–இஸ்ரேல் மோதல் நடைபெற்று வரும் நிலையில், அமெரிக்கா இந்தியாவிற்கு சில வரி அழுத்தங்களை தளர்த்தி, ரஷ்யாவிலிருந்து எண்ணெய் வாங்குவதற்கு தற்காலிக அனுமதி வழங்கியதாக செய்திகள் வெளியானது.. இதையடுத்து இந்தியா ரஷ்யாவிடம் இருந்து எண்ணெய் வாங்க அமெரிக்காவின் “அனுமதி” தேவையா என்று பலரும் கேள்வி எழுப்பி வருகின்றனர்.. ஆனால் இந்த விளக்கம் தவறானது மட்டுமல்ல, இந்தியா தனது ஆற்றல் கொள்கையை எவ்வாறு நடத்துகிறது என்பதையும் முற்றிலும் தவறாக புரிந்து கொள்ளச் செய்கிறது.
ரஷ்யா இந்தியாவின் முக்கிய எண்ணெய் வழங்குநர்
2026 பிப்ரவரி மாதத்தில் ரஷ்யா இந்தியாவின் மிகப்பெரிய கச்சா எண்ணெய் வழங்குநராக இருந்தது. அந்த மாதத்தில் இந்திய எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள் தினமும் சுமார் 10 லட்சம் பீப்பாய் ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயை இறக்குமதி செய்தன. இது இந்தியாவின் மொத்த எண்ணெய் இறக்குமதியின் 25 முதல் 30 சதவீதம் வரை ஆகும். ஒரு மாதத்தில் மட்டும் இந்தியா சுமார் 28 முதல் 48 மில்லியன் பீப்பாய் ரஷ்ய எண்ணெயை வாங்கியுள்ளது. இந்த எண்ணிக்கைகள் மட்டும் பார்த்தாலே இந்தியாவின் ஆற்றல் கொள்கை வெளிநாடுகளால் நிர்ணயிக்கப்படவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது.
அமெரிக்க அனுமதி தேவையா?
இந்தியா உண்மையில் ரஷ்ய எண்ணெய் வாங்க அமெரிக்காவின் அனுமதி தேவைப்பட்டிருந்தால், இவ்வளவு பெரிய அளவில் இறக்குமதி நடைபெற முடியாது. இந்தியாவின் ஆற்றல் கொள்கையின் அடிப்படை நோக்கம் மிகவும் எளிமையானது: 140 கோடி மக்களின் ஆற்றல் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வது. எண்ணெய் என்பது ஒரு நாடு மற்றொரு நாட்டுக்கு செய்யும் உதவி அல்ல. அது ஒரு நாட்டின் மூலதனத் தேவையும், பாதுகாப்பு தேவையும் ஆகும்.
இந்தியா 85% எண்ணெயை இறக்குமதி செய்கிறது
இந்தியா தனது கச்சா எண்ணெய் தேவையின் 85 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான பகுதியை வெளிநாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்கிறது. இதனால், அரசு எப்போதும், எண்ணெய் விலை, விநியோக நிலைத்தன்மை, புவியியல் அரசியல் அபாயங்கள் போன்ற அம்சங்களை சமநிலைப்படுத்த வேண்டியுள்ளது..
குறைந்த விலையில் வாங்கப்படும் ஒவ்வொரு பீப்பாய் எண்ணெயும் போக்குவரத்து செலவு, தொழிற்சாலை உற்பத்தி செலவு, மின்சாரம் மற்றும் இறுதியில் நடுத்தர வர்க்க மக்களின் குடும்பச் செலவுகளிலும் நேரடியாக தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
உக்ரைன் போர் பிறகு எரிசக்தி ஆதாரங்களை மாற்றிய இந்தியா
2022ஆம் ஆண்டு உக்ரைன் போர் தொடங்கிய பிறகு இந்தியா தனது எரிசக்தி ஆதாரங்களை பல நாடுகளுக்கு விரிவுபடுத்தியது. அந்த நேரத்தில் ரஷ்ய கச்சா எண்ணெய் குறைந்த விலையில் கிடைத்ததால், இந்திய எண்ணெய் நிறுவனங்கள் அதை வாங்கத் தொடங்கின. இந்த முடிவு உலகளாவிய விலை உயர்விலிருந்து இந்திய நுகர்வோரைக் காக்க உதவியது. இந்த கொள்கை இன்று வரை தொடர்கிறது. பல நாடுகளுடன் இந்தியா பேச்சுவார்த்தை நடத்துகிறது
இந்தியா அமெரிக்காவுடன் மட்டுமல்ல, ரஷ்யா, வளைகுடா நாடுகள் மற்றும் பிற எண்ணெய் வழங்குநர்களுடனும் தொடர்ந்து பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகிறது. பெரிய நாடுகளுக்கிடையிலான தொடர்புகளில் வர்த்தக பேச்சுவார்த்தைகள், வரி விவாதங்கள் மற்றும் அரசியல் செய்திகள் இயல்பானவை. ஆனால் இத்தகைய பேச்சுவார்த்தைகளை “அனுமதி கேட்பது” என்று விளக்குவது உண்மையை மாறுபடுத்தும் செயலாகும்.
இந்தியாவின் நிலைப்பாடு
இந்திய அரசு தொடக்கத்திலிருந்தே ஒரு விஷயத்தை தெளிவாகக் கூறி வருகிறது: எண்ணெய் வாங்குவது சந்தை நிலைமைகள் மற்றும் தேசிய நலன் அடிப்படையில் தான் முடிவு செய்யப்படுகிறது என்று இந்தியா தெரிவித்துள்ளது.. அமெரிக்கா ரஷ்ய எண்ணெய் வாங்குவதற்காக சில தண்டனை வரிகளை அறிவித்த பிறகும், இந்தியா தனது இறக்குமதியை நிறுத்தவில்லை. அதற்கு பதிலாக பல்வேறு நாடுகளிலிருந்து எண்ணெய் வாங்கும் முயற்சியைத் தொடர்ந்தது. இது எந்தவொரு நாட்டின் கட்டுப்பாட்டிற்கும் உட்படுவது அல்ல. இது தன்னாட்சி கொண்ட தந்திரமான வெளிநாட்டு கொள்கை ஆகும்.
தற்போதைய உலக அரசியல் நிலை
மேற்கு ஆசியாவில் பதற்றம் அதிகரித்து வரும் நிலையில், கத்தார் போன்ற நாடுகள் தற்காலிகமாக எரிவாயு உற்பத்தியை நிறுத்தியுள்ளன. இதனால் உலகளாவிய எரிசக்தி சந்தைகள் அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளன. இந்த சூழலில் ஒரு பொறுப்பான அரசு தனது விநியோக ஆதாரங்களை விரிவுபடுத்த வேண்டும்; அதை குறைக்கக் கூடாது. அந்த வகையில் ரஷ்யா இன்னும் ஒரு முக்கியமான விநியோக வாயிலாக உள்ளது.
இந்தியாவின் எண்ணெய் கொள்கை
எனவே இந்தியாவின் எண்ணெய் கொள்கை எந்த ஒரு வெளிநாட்டு நாட்டாலும் கட்டுப்படுத்தப்படுவதில்லை. அது நடைமுறை சார்ந்ததாகவும், தன்னாட்சி கொண்டதாகவும், பொருளாதார தேவைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகவும் உள்ளது.. இந்தியா போன்ற பெரிய நாடுகள் தங்களுடைய ஆற்றல் முடிவுகளை மற்ற நாடுகளிடம் ஒப்படைக்காது. அவை பேச்சுவார்த்தை நடத்தும், பல்வேறு ஆதாரங்களை பயன்படுத்தும், மற்றும் தங்களது மக்களுக்கு சிறந்த நன்மை கிடைக்கும் வகையில் முடிவெடுக்கும். இன்றும் இந்தியா அதைத்தான் செய்து வருகிறது.
