வரலாற்றின் பக்கங்களை புரட்டிப் பார்க்கும்போது சில எண்களும் தேதிகளும் மக்களின் மனதில் அச்சத்தையும் பலத்த விவாதங்களையும் ஒருசேர விதைத்து விடுகின்றன. அந்த வகையில் இந்தியத் துணைக்கண்டத்திலும் உலகளவிலும் ’26’ என்ற தேதி மீண்டும் மீண்டும் பேசுபொருளாகி வருகிறது. குடியரசு தின விழா கொண்டாட்டங்களின் போது கட்ச் பகுதியைச் சிதைத்த 2001 குஜராத் நிலநடுக்கம் (ஜனவரி 26), லட்சக்கணக்கான உயிர்களைக் காவு வாங்கிய 2004 ஆசிய சுனாமிப் பேரலைகள் (டிசம்பர் 26), நாட்டின் வணிகத் தலைநகரையே நிலைகுலையச் செய்த 2008 மும்பை தீவிரவாதத் தாக்குதல் (நவம்பர் 26) ஆகியவை இந்தியர்களின் நினைவுகளில் ஆழமான ரணங்களாகப் பதிந்தவை. இந்த வரிசையில், சமீபத்தில் நேபாளம் – திபெத் எல்லைப் பகுதியில் ஏற்பட்ட பனிப்பாறை சரிவு மற்றும் அதனைத் தொடர்ந்த கொடும் வெள்ளப்பெருக்கும் (ஆகஸ்ட் 26) இதே தேதியில் நிகழ்ந்திருப்பது, “26-ம் தேதிக்குப் பின்னால் ஏதேனும் கண்ணுக்குத் தெரியாத மர்மம் ஒளிந்திருக்கிறதா?” என்ற கேள்வியை இணையவெளியில் மீண்டும் கிளப்பிவிட்டுள்ளது.
ஆனால், ஒரு பத்திரிகையாளரின் பார்வையில் நடுநிலையோடு இந்த தரவுகளை அணுகினால், இது மர்மங்களையோ மூடநம்பிக்கைகளையோ விட மனித மனதின் உளவியல் சார்ந்த ஒரு புரிதலாகவே வெளிப்படுகிறது. உளவியல் ரீதியாக மனித மூளையானது ஒழுங்கற்ற நிகழ்வுகளுக்கு மத்தியிலும் ஒரு குறிப்பிட்ட அமைப்பையோ அல்லது பொதுவான தொடர்பையோ (Pattern Recognition) தேடும் இயல்புடையது. ஆண்டின் 365 நாட்களிலும் உலகின் ஏதோ ஒரு மூலையில் நிலநடுக்கங்கள், வெள்ளப் பெருக்குகள், தீ விபத்துகள் அல்லது மனிதனால் உருவாக்கப்படும் மோதல்கள் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன. எனினும், ஒரு குறிப்பிட்ட தேதியில் நடந்த பெருந்துயரங்களை மட்டும் தனித்து எடுத்துப் பார்க்கும்போது, அந்த எண்ணுக்குள் ஏதோ ஒரு அமானுஷ்ய சக்தி இருப்பது போன்ற மாயத் தோற்றம் பொதுப்புத்தியில் உருவாகிவிடுகிறது.
அறிவியல் மற்றும் புவியியல் அடிப்படையில் நோக்கினால், இந்தச் சம்பவங்கள் ஒவ்வொன்றும் முற்றிலும் வெவ்வேறான காரணிகளைக் கொண்டவை. குஜராத் பேரழிவு என்பது பூமியின் டெக்டோனிக் தட்டுகளின் உராய்வால் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கம்; 2004 சுனாமி கடலடி நில அதிர்வின் விளைவு; மும்பை சம்பவம் மனிதனின் குரூரப் பயங்கரவாதம்; நேபாளப் பேரழிவோ இமயமலைப் பகுதியில் புவி வெப்பமயமாதலால் பனிப்பாறைகள் உருகுவதால் உண்டாகும் சுற்றுச்சூழல் மாற்றங்களின் வெளிப்பாடு. இப்படி வெவ்வேறு காரணங்களால் நேரிட்ட நிகழ்வுகளை ஒரே புள்ளியில் இணைத்து, ஒரு தேதியின் மீது பழி சுமத்துவது பகுத்தறிவுக்கு ஒவ்வாத வாதமாகும்.
இயற்கைப் பேரிடர்களோ அல்லது விபத்துகளோ காலண்டர் பார்த்துத் தாக்குவதில்லை. குறிப்பிட்ட ஒரு தேதியைக் கண்டு அஞ்சுவதை விட, பேரிடர் மேலாண்மையை வலுப்படுத்துவதும், அறிவியல் எச்சரிக்கைகளுக்கு மதிப்பளிப்பதுமே இன்றைய அவசியத் தேவையாகும். நிலநடுக்கப் பகுதிகளில் நெகிழ்வுத்தன்மை கொண்ட கட்டுமானங்கள், கடலோரங்களில் நவீன சுனாமி எச்சரிக்கை மையங்கள் மற்றும் மலைப்பகுதிகளில் பனிப்பாறை மாற்றங்களை உடனுக்குடன் கண்காணிக்கும் ரேடார் அமைப்புகள் மட்டுமே மனித உயிர்களைக் காக்கும் கவசங்கள். சுருக்கமாகச் சொல்வதானால், தேதிகள் அழிவை விதைப்பதில்லை; மாறாக, இயற்கையின் இயக்கத்தையும் பருவநிலை மாற்றத்தின் வீரியத்தையும் உணர்ந்து நாம் மேற்கொள்ளும் முன்னேற்பாடுகளே இழப்புகளின் அளவைத் தீர்மானிக்கின்றன.
