திருமண வாழ்க்கையில் கருத்து வேறுபாடுகள் இயல்பானவை என்றும், வெறும் சில நாட்கள் மனைவியுடன் பேசாமல் இருந்ததற்காக மட்டும் ஒரு கணவரை குற்றவாளியாகக் கருத முடியாது என்றும் உச்சநீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது.. மேலும் மனைவியைக் கொடுமைப்படுத்தியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு தண்டிக்கப்பட்ட ஒருவரை உச்ச நீதிமன்றம் விடுவித்தது.
இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் (IPC) பிரிவு 498A-ன் கீழ் விசாரணை நீதிமன்றத்தால் மூன்று ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டு, பின்னர் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தால் அந்தத் தீர்ப்பு உறுதி செய்யப்பட்டிருந்த நிலையில், சம்பந்தப்பட்ட நபரின் தண்டனையை நீதிபதிகள் ஜே.கே. மகேஸ்வரி மற்றும் அதுல் எஸ். சந்தூர்கர் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு ரத்து செய்தது. கணவர் 13 நாட்களாக தன்னுடன் பேசாததால் ஏற்பட்ட மன உளைச்சலால் அந்தப் பெண் தற்கொலை செய்துகொண்டதாகக் கூறப்படும் வழக்கு இதுவாகும்.
‘வெறும் பேச்சுவார்த்தை இன்மை’ கொடுமையாகாது: உச்ச நீதிமன்றம்
குற்றச்சாட்டுகளை நியாயமான சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நிரூபிக்க அரசுத் தரப்பு தவறிவிட்டதாகவும், கணவரின் நடத்தை IPC பிரிவு 498A-ன் கீழ் வரையறுக்கப்பட்டுள்ள சட்டப்பூர்வமான ‘கொடுமை’ (cruelty) என்பதற்கான வரம்பிற்குள் வருவதை நிரூபிக்கும் எந்த ஆதாரமும் இல்லை என்றும் உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.
“உறுதியான ஆதாரங்கள் ஏதுமின்றி, 13 நாட்கள் மனைவியுடன் பேசாமல் இருந்ததை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு, இந்த வழக்கின் சூழலில் அதை எவ்வகையிலும் ‘கொடுமை’ என்ற வரையறைக்குள் கொண்டுவர முடியாது” என்று நீதிமன்றம் கூறியது.
கணவன்-மனைவி இடையே குறிப்பிட்ட சண்டை ஏதும் நடந்ததற்கான வழக்கு இதுவல்ல என்பதையும், கொடுமைப்படுத்தல் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகளை ஆதரிக்கப் போதுமான ஆதாரங்கள் இல்லை என்பதையும் அந்த அமர்வு சுட்டிக்காட்டியது.
வழக்கின் பின்னணி
அப்பெண் தனது பெற்றோர் வீட்டில் தங்கியிருந்தபோது தூக்கிட்டுத் தற்கொலை செய்துகொண்டார். திருமணத்தின் போது அவரது பெற்றோர் ரூ. 3 லட்சம், 20 சவரன் தங்க நகைகள் மற்றும் பிற மதிப்புமிக்க பொருட்களை வழங்கியிருந்ததாகக் கூறப்பட்டது.
கணவர் அடிக்கடி அப்பெண்ணின் பெற்றோரிடம் பணம் கேட்டதாகவும், அவரது குடும்பத்தினர் கூடுதல் வரதட்சணை கேட்டு வற்புறுத்தியதால் துன்புறுத்தல் ஏற்பட்டதாகவும் அரசுத் தரப்பு மேலும் வாதிட்டது.
மாமனார்-மாமியார் வீட்டினருக்குத் தெரிவிக்காமல் பெற்றோர் வீட்டிற்குச் சென்றதற்காகவும் அப்பெண் திட்டியதாகவும் கூறப்பட்டது. மேலும், கணவர் தொலைபேசியில் பேச மறுத்ததால் ஏற்பட்ட கடுமையான மன உளைச்சல் அப்பெண்ணை தற்கொலை செய்துகொள்ளும் நிலைக்குத் தள்ளியதாகவும் குற்றம் சாட்டப்பட்டது. இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளின் அடிப்படையில், கணவர், அவரது பெற்றோர் மற்றும் இரண்டு சகோதரர்கள் மீது இந்தியத் தண்டனைச் சட்டத்தின் (IPC) 498A மற்றும் 304B பிரிவுகளின் கீழ் வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டது.
ஒரு பெண்ணைச் தற்கொலைக்கு தூண்டும் வகையிலோ அல்லது அவரது மனநலத்திற்குப் பாதிப்பு அல்லது ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் வகையிலோ அந்தச் செயல் தீவிரமானதா என்பதை நீதிமன்றங்கள் மதிப்பிட வேண்டும் என்று உச்ச நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியது.
“இதுபோன்ற வழக்குகளில், சம்பந்தப்பட்ட செயலின் தீவிரத்தன்மை அல்லது முக்கியத்துவம், ஒரு பெண்ணைத் தற்கொலைக்குத் தூண்டும் வகையிலோ அல்லது அவரது மனநலத்திற்குப் பாதிப்பு அல்லது ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் வகையிலோ உள்ளதா என்பதைத்தான் தீர்மானிக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது.
குற்றச்சாட்டுகளை நியாயமான சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நிரூபிக்க வேண்டிய பொறுப்பு அரசுத் தரப்பையே சார்ந்தது என்றும், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் அத்தகைய குற்றச்சாட்டுகளை மறுத்து நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்றும் நீதிபதிகள் அமர்வு மீண்டும் வலியுறுத்தியது.
பாஸ்போர்ட் மற்றும் விசா நடைமுறைகள் நிலுவையில் இருந்ததால் அப்பெண்ணால் தனது கணவருடன் மஸ்கட்டிற்குச் செல்ல முடியவில்லை என்பதை உச்ச நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது.. இந்த உண்மையை விசாரணை நீதிமன்றம் மற்றும் உயர் நீதிமன்றம் ஆகிய இரண்டும் பதிவு செய்திருந்தன.
கணவர் தனது மனைவியுடன் 13 நாட்களாகப் பேசவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டைக் குறிப்பிட்ட நீதிமன்றம், கொடுமை அல்லது துன்புறுத்தல் இருப்பதற்கான ஆதாரங்கள் இல்லாத நிலையில், அத்தகைய நடத்தையானது தானாகவே IPC-யின் 498A பிரிவின் கீழ் குற்றவியல் பொறுப்பை ஏற்படுத்தாது என்று கருத்து தெரிவித்தது.
இறுதியில், கணவருக்கு விதிக்கப்பட்ட தண்டனையை ரத்து செய்த இந்தத் தீர்ப்பு, திருமண உறவு சார்ந்த தகராறுகளில் ‘கொடுமை’ (cruelty) என்பதை நிரூபிப்பதற்குத் தேவைப்படும் ஆதாரத் தரநிலைகள் குறித்த தெளிவை வழங்கியது.
Read More : இவர்களுக்கு ரயிலில் பயணிக்க டிக்கெட் தேவையில்லை.. இலவசமாகப் பயணிக்கலாம்..!
