திருமண வாழ்க்கையில் ஒருவர் வேறு ஒரு நபருடன் உறவு வைத்திருப்பது என்பது திடீரென நிகழும் ஒரு சம்பவமாக மட்டுமே பார்க்க முடியாது. பல நேரங்களில், அதற்கு முன்பே உறவில் உருவாகும் உணர்வுப்பூர்வமான இடைவெளி, தனிமை, ஒருவரையொருவர் புரிந்துகொள்ளாத நிலை உள்ளிட்ட பல காரணிகள் பின்னணியில் இருக்கலாம். குறிப்பாக, குடும்பத்தின் எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் சமூக கட்டுப்பாடுகளுக்கு மத்தியில் ஆண்கள் தங்களது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த முடியாமல் போவது குறித்தும் இந்த விவாதம் கவனம் செலுத்துகிறது.
இந்திய குடும்ப அமைப்பில் திருமணம் என்பது இரண்டு நபர்களின் இணைவு மட்டுமின்றி, இரு குடும்பங்களின் எதிர்பார்ப்புகளுடன் தொடர்புடையதாகவும் அமைகிறது. திருமணத்திற்குப் பிறகு கணவர் குடும்பத்தின் பொருளாதார பொறுப்புகளை ஏற்க வேண்டும், மனைவி வீட்டை நிர்வகிக்க வேண்டும் போன்ற பாரம்பரிய எதிர்பார்ப்புகள் பல இடங்களில் தொடர்ந்து காணப்படுகின்றன.
இதனால், கணவன் – மனைவி இடையிலான அன்பு, நெருக்கம், தனிப்பட்ட விருப்பங்கள் மற்றும் உணர்வுகளைப் பகிர்வது போன்ற அம்சங்கள் சில நேரங்களில் பின்னுக்குத் தள்ளப்படுகின்றன. திருமண வாழ்க்கை வெளிப்படையாகச் சீராக இருந்தாலும், அதற்குள் ஒருவர் தன்னை புரிந்துகொள்ள யாருமில்லை என்ற உணர்வை எதிர்கொள்ளக்கூடும்.
திருமணத்துக்குள் இருக்கும் தனிமை
தனியாக இருப்பதுதான் தனிமை என்றில்லை. துணையுடன் ஒரே வீட்டில் வசித்தாலும், தனது உணர்வுகளையும் எண்ணங்களையும் பகிர்ந்துகொள்ள முடியாத நிலையும் ஒரு வகையான தனிமையாக இருக்கலாம்.
குடும்பப் பொறுப்பு, கணவர், தந்தை, மகன், பொருளாதார பொறுப்பை ஏற்றவர் போன்ற பல அடையாளங்களுக்கு மத்தியில், அந்த நபரின் தனிப்பட்ட உணர்வுகள் கவனிக்கப்படாமல் போகலாம். குறிப்பாக, ஆண்கள் தங்களது மன அழுத்தம் அல்லது உணர்வுப்பூர்வமான தேவைகளை வெளிப்படுத்துவது குறித்துப் பேசுவதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவாக இருப்பதாக இந்தக் கருத்து முன்வைக்கிறது.
இதனால் சிலர் தங்களுக்குள் இருக்கும் பிரச்னைகளை வெளிப்படையாகப் பேசுவதற்குப் பதிலாக கோபம் அல்லது மௌனம் மூலம் வெளிப்படுத்தலாம்.
‘என்னை ஒருவர் புரிந்துகொள்கிறார்’ என்ற உணர்வு
ஒரு உறவில் ஒருவரை ஒருவர் கவனித்து, அவர்களின் தனிப்பட்ட எண்ணங்களையும் விருப்பங்களையும் புரிந்துகொள்வது முக்கியமானதாக கருதப்படுகிறது. ஒருவர் தன்னை தனிப்பட்ட மனிதராக, தனது பொறுப்புகள் மற்றும் குடும்ப அடையாளங்களைத் தாண்டி புரிந்துகொள்கிறார் என்ற உணர்வு அவருக்கு முக்கியமானதாக இருக்கலாம்.
திருமணத்திற்கு வெளியே உருவாகும் சில உறவுகளில் இந்த வகையான கவனம் கிடைப்பதாக ஒருவர் உணரக்கூடும். அந்த நபருடன் குடும்பப் பொறுப்புகள், பழைய பிரச்னைகள் அல்லது நீண்டகால எதிர்பார்ப்புகள் இல்லாததால், புதிய உறவு எளிதானதாகவும் சுதந்திரமானதாகவும் தோன்றலாம்.
ஆனால், இது திருமண துரோகத்தை நியாயப்படுத்தும் காரணம் அல்ல. ஒருவர் தனது திருமணத்தில் எதிர்கொள்ளும் பிரச்னைகளைத் துணையுடன் வெளிப்படையாகப் பேசி தீர்வு காண்பதற்குப் பதிலாக வேறு உறவைத் தேர்வு செய்வது நம்பிக்கையை பாதிக்கும்.
குடும்பத்தின் மௌனம்
திருமணத்தில் பிரச்னை ஏற்பட்டு அது வெளியில் தெரியவரும்போது, குடும்பத்தினர் பெரும்பாலும் யார் தவறு செய்தார்கள், கணவன் அல்லது மனைவி என்ன செய்யத் தவறினர் என்பதிலேயே கவனம் செலுத்துவதாக கூறப்படுகிறது.
ஆனால், அதற்கு முன்பே அந்த உறவில் ஏற்பட்டிருந்த உணர்வுப்பூர்வமான இடைவெளி, பேசப்படாமல் போன தேவைகள் மற்றும் நீண்டகாலமாக தொடர்ந்த மௌனம் குறித்து அதிகமாக பேசப்படுவதில்லை.
குறிப்பாக, ஆண்கள் தங்களது உணர்வுகளை வெளிப்படையாகப் பேசுவது பல குடும்பங்களில் இயல்பான ஒன்றாக இல்லாததால், அவர்களின் மனநிலை குறித்த உரையாடலும் குறைவாக இருக்கலாம்.
துரோகம் நடந்த பிறகு என்ன செய்ய வேண்டும்?
திருமண வாழ்க்கையில் துரோகம் ஏற்பட்டால், அதற்கான முழுப் பொறுப்பையும் ஒருவரின் துணை மீது சுமத்துவது சரியான அணுகுமுறை அல்ல. அதே நேரத்தில், துரோகம் செய்தவரின் செயலையும் நியாயப்படுத்த முடியாது.
ஒரு உறவில் இருவரும் தங்களது உணர்வுகள், தேவைகள், எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் பிரச்னைகள் குறித்து வெளிப்படையாகப் பேசுவது முக்கியம். பிரச்னைகள் நீண்ட காலமாகத் தீர்க்கப்படாமல் இருந்தால், தம்பதியர் ஆலோசனை அல்லது உளவியல் நிபுணரின் உதவியை நாடுவதும் ஒரு வழியாக இருக்கலாம்.
முக்கியமாக, திருமண வாழ்க்கை வெளிப்புறமாக சிறப்பாகத் தெரிகிறது என்பதாலேயே அந்த உறவுக்குள் எந்தப் பிரச்னையும் இல்லை என்று முடிவு செய்ய முடியாது. ஒருவரை ஒருவர் கேட்பது, புரிந்துகொள்வது, மதிப்பது மற்றும் தங்களது உணர்வுகளைப் பாதுகாப்பாக வெளிப்படுத்தும் வாய்ப்பை வழங்குவது ஆகியவையே ஆரோக்கியமான உறவின் அடிப்படையாக இருக்கின்றன.
