இந்தியாவிற்குள் நுழைந்துவிட்டால், அனைத்து இடங்களும் இந்நாட்டின் ஒரு பகுதிதான் என்று பெரும்பாலான மக்கள் கருதுகிறார்கள். ஆனால், மேற்கு வங்கத்தில் முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு சூழலைக் கொண்ட சிறிய பகுதி ஒன்று உள்ளது. இப்பகுதி எல்லாப் பக்கங்களிலும் இந்திய நிலப்பரப்பால் சூழப்பட்டிருந்தாலும், இது வங்கதேசத்திற்கு சொந்தமானதாகவும், அந்நாட்டுச் சட்டங்களைப் பின்பற்றுவதாகவும் உள்ளது.
மேற்கு வங்காளத்தின் கூச் பெஹார் (Cooch Behar) மாவட்டத்திற்குள் அமைந்துள்ள வங்காளதேசத்தின் ஒரு பகுதியான ‘தஹாகிராம்-அங்கர்போட்டா’ (Dahagram-Angarpota) என்ற இடம் தான் இது. இங்கு 20,000-க்கும் மேற்பட்ட வங்காளதேசக் குடிமக்கள் வசிக்கின்றனர்; இந்தியாவுக்குள் அமைந்திருந்தாலும், இப்பகுதி வங்காளதேசத்தின் ஒரு பகுதியாகவே செயல்படுகிறது. இங்கு நுழைவது கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்படுவதால், இந்தியா-வங்காளதேச எல்லையில் உள்ள மிகவும் தனித்துவமான இடங்களில் ஒன்றாக இது திகழ்கிறது.
இந்தியாவுக்குள் அமைந்திருக்கும் வங்கதேசத்தை சேர்ந்த ஒரு கிராமம்
தஹாகிராம்-அங்கர்போட்டா சுமார் 18.5 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவைக் கொண்டது, இது இந்தியப் பகுதியால் சூழப்பட்டுள்ளது. அங்கு வசிக்கும் மக்கள் வங்காளதேச நாணயத்தைப் பயன்படுத்துகின்றனர், வங்காளதேசக் கொடியை ஏற்றுகின்றனர், மேலும் வங்காளதேசம் வழங்கும் பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள் மற்றும் அரசு சேவைகளையே சார்ந்திருக்கின்றனர்.
இங்குள்ள மக்கள் வங்காளதேச அலைபேசி (mobile) நெட்வொர்க்குகளையே பயன்படுத்துகின்றனர்.. இவர்களின் அன்றாட வாழ்க்கை, மொழி மற்றும் கலாச்சாரம் ஆகியவை இந்தியாவுடன் இருப்பதை விட வங்காளதேசத்துடனேயே நெருங்கிய தொடர்புடையதாக உள்ளன.
ஒரு காலத்தில் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் வாழ்ந்த மக்கள்
1992-க்கு முன்பு, இப்பகுதியில் வாழ்க்கை மிகவும் கடினமாக இருந்தது. வங்காளதேசத்தின் முக்கிய நிலப்பகுதி வெறும் 178 மீட்டர் தொலைவிலேயே இருந்தபோதிலும், இரண்டையும் இணைக்கும் நேரடிப் பாதை எதுவும் இல்லை. மக்கள் உள்ளே வரவும் வெளியே செல்லவும் இந்தியாவின் அனுமதி தேவைப்பட்டது, மேலும் அடிப்படை வசதிகளும் குறைவாகவே இருந்தன.
பல ஆண்டுகளாக, பலருக்குச் சரியான மருத்துவமனைகள், கல்லூரிகள் அல்லது பிற அத்தியாவசிய சேவைகளை எளிதாக அணுகும் வாய்ப்பு இருக்கவில்லை. நாட்டின் பிற பகுதிகளிலிருந்து மக்கள் துண்டிக்கப்பட்டிருந்ததால், இச்சூழ்நிலை பெரும்பாலும் ஒரு திறந்தவெளிச் சிறையில் வாழ்வதுடன் ஒப்பிடப்பட்டது.
ஒரு குறுகிய வழித்தடம் எல்லாவற்றையும் மாற்றியது
இந்தப் பிரச்சனைக்குத் தீர்வு காண, இந்தியாவும் வங்காளதேசமும் 1974-ல் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டன. அதன்படி, ‘டின் பிகா காரிடார்’ (Tin Bigha Corridor) என்று அழைக்கப்படும் ஒரு நிலப்பகுதியை வங்காளதேசத்திற்கு குத்தகைக்கு விட இந்தியா ஒப்புக்கொண்டது.
இந்த வழித்தடம் 178 மீட்டர் நீளமும் 85 மீட்டர் அகலமும் மட்டுமே கொண்டது. இது டஹாகிராம்-அங்கர்போட்டா (Dahagram-Angarpota) பகுதிக்கும் வங்காளதேசத்தின் பிரதான நிலப்பகுதிக்கும் இடையே நேரடி இணைப்பை வழங்குகிறது.
தொடக்கத்தில், இந்த வழித்தடம் தினமும் 12 மணி நேரம் மட்டுமே திறந்திருக்கும். நுழைவாயில் மூடப்படுவதற்குள் யாரேனும் அதைக் கடக்கத் தவறினால், அவர்கள் அடுத்த நாள் வரை காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. 2011-ல், இந்த வழித்தடத்தை 24 மணி நேரமும் திறந்து வைக்க இந்தியா அனுமதி அளித்தது; இதனால் அப்பகுதி மக்களின் பயணம் மிகவும் எளிதானது.
இங்கு நுழைவதற்கான விதிகள் வேறுபட்டவை
இந்தப் பகுதி இந்திய எல்லைக்குள் அமைந்திருந்தாலும், இதன் அன்றாட நிர்வாகத்தை வங்காளதேசமே மேற்கொள்கிறது. எல்லைப் பகுதி என்பதால் பாதுகாப்பு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகக் கருதப்படுவதால், இந்தியப் பாதுகாப்புப் படைகள் இப்பகுதியைக் கண்காணிக்கின்றன.
வங்கதேச குடிமக்கள் இந்த வழித்தடத்தின் வழியாகப் பெரிய சிரமமின்றிச் செல்ல முடியும். ஆனால், சுற்றுலாப் பயணிகளோ அல்லது சாதாரண இந்தியர்களோ இப்பகுதிக்குள் சாதாரணமாக நுழைந்துவிட முடியாது. அவர்கள் உள்ளூர் அதிகாரிகளிடம் அனுமதி பெற வேண்டும்; முறையான அனுமதியின்றி நுழைபவர்களை எல்லைப் பாதுகாப்புப் படை (BSF) தடுத்து நிறுத்தக்கூடும்.
2015-ல் மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்தியா-வங்காளதேச நில எல்லை ஒப்பந்தம் 100-க்கும் மேற்பட்ட நிலப்பகுதிகளை (enclaves) மாற்றியமைத்த போதிலும், டஹாகிராம்-அங்கர்போட்டா மட்டும் ஒரு தனித்துவமான விதிவிலக்காகத் தொடர்கிறது.
Read More : 16 பேர் பலி.. லெபனானில் இஸ்ரேல் தாக்குதல்..! கேள்விக்குறியான அமெரிக்கா-ஈரான் அமைதி ஒப்பந்தம்..!
