போதுமான மற்றும் நியாயமான காரணம் இல்லாமல் கணவரிடமிருந்து பிரிந்து வாழத் தேர்ந்தெடுக்கும் மனைவிக்கு ஜீவனாம்சம் பெற உரிமை இல்லை என்று சத்தீஸ்கர் உயர் நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்துள்ளது. ஜீவனாம்சம் கோரும் உரிமையைத் தீர்மானிக்க திருமண நிலை என்பது மட்டும் அடிப்படையல்ல என்றும், நடத்தையின் மீதும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.
இந்த வழக்கில், ஒரு பெண் திருமணமான நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு, வரதட்சணைக் கொடுமை மற்றும் கணவர் மற்றும் மாமனார், மாமியாரால் ஏற்பட்ட மன மற்றும் உடல் ரீதியான துன்புறுத்தல்களைக் காரணம் காட்டி தனது கணவர் வீட்டிலிருந்து வெளியேறியிருந்தார். மாமனார், மாமியார் ஒரு காரையும் 10 லட்சம் ரூபாயையும் வரதட்சணையாகக் கேட்டதாக அவர் குற்றம் சாட்டினார். அதைத் தொடர்ந்து, அவர் குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் பிரிவு 125-இன் கீழ் ஜீவனாம்சம் கோரினார்.
கணவர் திருமண உறவைத் தொடர விரும்புவதைக் காட்டும் வகையில், இல்லற உரிமைகளை மீட்டெடுப்பதற்காக மனு தாக்கல் செய்திருந்ததைக் குறிப்பிட்டு, பிலாஸ்பூரில் உள்ள குடும்ப நீதிமன்றம் அவரது ஜீவனாம்ச மனுவை நிராகரித்தது. மனைவியின் பிரிவுக்கு நியாயம் கற்பிக்கப் போதுமான ஆதாரம் இல்லை என்று கூறி, உயர் நீதிமன்றம் கீழமை நீதிமன்றத்தின் முடிவை உறுதி செய்தது.
ஒரு மனைவி நியாயமான காரணம் இல்லாமல் தனது கணவர் வீட்டிலிருந்து வெளியேறி, கணவரின் சட்டப்பூர்வ முயற்சிகளுக்குப் பிறகும் திரும்பி வர மறுத்தால், அவரால் ஜீவனாம்சம் கோர முடியாது என்று நீதிபதிகள் அமர்வு கூறியது. போதுமான காரணம் இல்லாமல் ஒரு மனைவி தனியாக வாழும் சந்தர்ப்பங்களில் ஜீவனாம்சம் வழங்குவதை அரசியலமைப்பு சட்டப்பிரிvu 125 குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டம் தெளிவாகத் தடை செய்கிறது என்று குறிப்பிட்டது.
இந்தத் தீர்ப்பு, ஜீவனாம்சச் சட்டங்கள் கைவிடப்பட்ட மற்றும் கொடுமைக்கு ஆளான உண்மையான வழக்குகளைப் பாதுகாப்பதற்காகவே தவிர, பிரிவுக்கு சட்டப்பூர்வமான நியாயம் இல்லாத இடங்களில் பயன்படுத்தப்படுவதற்காக அல்ல என்ற கொள்கையை வலுப்படுத்துகிறது என்று சட்ட வல்லுநர்கள் நம்புகின்றனர்.
