மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவில்-இல் நடைபெறும் தினசரி வழிபாடுகள் வெறும் சடங்குகள் அல்ல; மன்னர்கள் காலத்திலிருந்து தலைமுறைகள் கடந்து தொடரும் ஆன்மிக மரபுகளின் உயிர்ப்பாகவே பார்க்கப்படுகின்றன. குறிப்பாக முதல் கால பூஜைக்காக பயன்படுத்தப்படும் திருமஞ்சன நீர் கூட சாதாரண நீராக இல்லாமல், வைகை ஆற்றங்கரையில் உள்ள சிறப்பு கிணற்றிலிருந்து எடுக்கப்படும் புனித நீராக இருப்பது பக்தர்களை வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது.
பண்டைய காலங்களில் மதுரை நகரம் மன்னர்களின் ஆட்சியில் செழித்து விளங்கியபோது, வைகை ஆறு நகரின் உயிர்நாடியாக இருந்தது. பொதுமக்கள் அன்றாட தேவைகளுக்கு ஆற்றுநீரை பயன்படுத்தி வந்த நிலையில், தெய்வ வழிபாட்டிற்கான நீர் தனித்துவமானதாக இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் உருவானதாக கூறப்படுகிறது. இதன் காரணமாக வைகை ஆற்றின் உட்பகுதியில் சிறப்பு கிணறுகள் வெட்டப்பட்டன.
அந்த கிணறுகளில் இயற்கையாக ஊற்று போல எழும் நீர், புனித நீராக கருதப்பட்டு கோவில் வழிபாடுகளுக்காக மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டது. அந்த கிணற்றிலிருந்து எடுக்கப்படும் நீரே, மீனாட்சி அம்மன் மற்றும் சுந்தரேஸ்வரருக்கு திருமஞ்சன நீராக கொண்டு செல்லப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது. இது வெறும் சடங்கு அல்ல; அரச மரபும், ஆன்மிக நம்பிக்கையும் இணைந்த பாரம்பரிய நிகழ்வாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
இன்றும் வைகை கரையில் இரண்டு கிணறுகள் காணப்படுகின்றன. அவற்றில் ஒன்று பொதுமக்கள் பயன்பாட்டிற்கும், மற்றொன்று கோவிலுக்கான புனித நீருக்காகவும் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளதாக கூறப்படுகிறது. கிணற்றின் அருகில் உள்ள அரசமரமும், அதன் அடியில் அமைந்துள்ள விநாயகர் மற்றும் அம்மன் சிலைகளும் பக்தர்களின் நம்பிக்கையின் சின்னங்களாக திகழ்கின்றன.
