எபோலா பரவலை பொது சுகாதார அவசர நிலையாக உலக சுகாதார மையம் அறிவித்துள்ளது.. இதனால் இந்தியாவுக்கு ஆபத்தா..? விரிவாக பார்க்கலாம்..
காங்கோ மற்றும் உகாண்டாவில் 300-க்கும் மேற்பட்ட சந்தேகத்திற்கிடமான பாதிப்புகளும் 88 இறப்புகளும் பதிவானதைத் தொடர்ந்து, உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) ஞாயிற்றுக்கிழமை எபோலா பரவலை சர்வதேச முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பொது சுகாதார அவசரநிலையாக அறிவித்தது.
உலக சுகாதார மையம் தனது X தளத்தில் வெளியிட்ட்ட ஒரு பதிவில், கிழக்கு மாகாணமான இடுரியில் உள்ள நோய்ப்பரவலின் மையத்திலிருந்து சுமார் 1,000 கிலோமீட்டர் (620 மைல்கள்) தொலைவில் உள்ள காங்கோவின் தலைநகரான கின்ஷாசாவிலும் ஆய்வகத்தால் உறுதிசெய்யப்பட்ட ஒரு பாதிப்பு பதிவாகியுள்ளதாகவும், இது நோய் மேலும் பரவக்கூடும் என்ற கவலைகளை எழுப்பியுள்ளதாகவும் கூறியது.
பாதிக்கப்பட்ட நாடுகளுடன் தரை எல்லையைப் பகிர்ந்து கொள்ளாத நாடுகள், எல்லைகளை மூடவோ அல்லது பயணம் மற்றும் வர்த்தகத்தின் மீது கட்டுப்பாடுகளை விதிக்கவோ கூடாது என்று அந்த அமைப்பு வலியுறுத்தியது.
“எந்த நாடும் தனது எல்லைகளை மூடவோ அல்லது பயணம் மற்றும் வர்த்தகத்தில் எந்தக் கட்டுப்பாடுகளையும் விதிக்கவோ கூடாது. இத்தகைய நடவடிக்கைகள் பொதுவாக அச்சத்தின் காரணமாகவே செயல்படுத்தப்படுகின்றன, அவற்றுக்கு அறிவியலில் எந்த அடிப்படையும் இல்லை.
அவை, மக்கள் மற்றும் பொருட்களின் நடமாட்டத்தைக் கண்காணிக்கப்படாத முறைசாரா எல்லைக் கடப்புகளுக்குத் தள்ளுகின்றன, இதனால் நோய் பரவுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகரிக்கின்றன. மிக முக்கியமாக, இந்தக் கட்டுப்பாடுகள் உள்ளூர் பொருளாதாரங்களையும் பாதிக்கக்கூடும், மேலும் பாதுகாப்பு மற்றும் தளவாடங்கள் கண்ணோட்டத்தில் இருந்து மீட்பு நடவடிக்கைகளையும் எதிர்மறையாகப் பாதிக்கலாம்,” என்று உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) கூறியது.
இருப்பினும், எபோலா கோவிட்-19 போல பரவுவதில்லை என்பதால் பீதியடையத் தேவையில்லை என்றும், ஆனாலும் விழிப்புணர்வும் முன்கூட்டியே கண்டறிவதும் இன்றியமையாதவை என்றும் இந்திய நிபுணர்கள் கூறினர்.
எபோலா பரவலால் இந்தியாவுக்கு ஆபத்தா..?
தேசிய நோய் கட்டுப்பாட்டு மையம் (NCDC) நிலைமையை உன்னிப்பாகக் கண்காணித்து வருவதாக சுகாதார அமைச்சகம் தெரிவித்துள்ளது.
2014-ல் தொற்று உறுதி செய்யப்பட்ட ஒரு சர்வதேசப் பயணியைத் தவிர, இந்தியாவில் இதுவரை எந்த எபோலா பாதிப்பும் பதிவாகவில்லை என்று அது கூறியது.
முன்னாள் எய்ம்ஸ் இயக்குநர் டாக்டர் ரந்தீப் குலேரியா கூறுகையில், சுவாசத் துளிகள் மூலம் பரவலாகப் பரவும் கோவிட்-19 போலல்லாமல், இரத்தம், வாந்தி, சுரப்புகள் அல்லது அசுத்தமான பொருட்கள் போன்ற பாதிக்கப்பட்ட உடல் திரவங்களுடனான நேரடித் தொடர்பு மூலம் எபோலா பரவுகிறது என்றார்.
“பீதியடையத் தேவையில்லை,” என்று கூறிய குலேரியா, எபோலா பரவுவதற்கு நெருங்கிய உடல் தொடர்பு தேவைப்படுவதால், கோவிட்-19 அளவிலான ஒரு உலகளாவிய பெருந்தொற்றைத் தூண்டுவதற்கான வாய்ப்பு மிகக் குறைவு என்று விளக்கினார்.
2014 எபோலா பரவலின் போது இந்தியாவின் தயார்நிலையை நினைவு கூர்ந்த அவர், அதிகாரிகள் நாடு முழுவதும் பரிசோதனைப் பயிற்சிகளையும் பயிலரங்குகளையும் நடத்தியதாகக் கூறினார். சியரா லியோனிலிருந்து திரும்பிய ஒரு இந்தியப் பயணி, எபோலாவிலிருந்து குணமடைந்த பிறகு டெல்லியில் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு வழக்கையும் அவர் குறிப்பிட்டார், ஏனெனில் அவரது உடல் திரவ மாதிரிகளில் வைரஸ் துகள்கள் தொடர்ந்து இருப்பது பரிசோதனையில் உறுதியானது.
முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கையாக அந்தப் பயணி கிட்டத்தட்ட மூன்று மாதங்கள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருந்தார், இருப்பினும் மேலும் நோய் பரவல் எதுவும் பதிவாகவில்லை.
எபோலா நோய்ப் பரவல்கள் பெரும்பாலும் பாதிக்கப்பட்ட பழ வௌவால்கள் அல்லது காட்டு விலங்குகளுடன் தொடர்புடையவை என்றும், பாதிக்கப்பட்ட உடல்களைக் கையாளுவதன் மூலமும் பரவக்கூடும் என்றும் குலேரியா கூறினார். பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் இருந்து வரும் பயணிகளைப் பரிசோதிப்பதும், வைரஸின் அடைகாக்கும் காலமான 21 நாட்கள் வரை அவர்களைக் கண்காணிப்பதும் மிக முக்கியம் என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.
இந்திய மருத்துவ ஆராய்ச்சிக் கழகம் (ICMR) மற்றும் NCDC ஆகியவற்றால் இயக்கப்படும் சிறப்பு RT-PCR பரிசோதனை வசதிகள் மூலம் எபோலாவை விரைவாகக் கண்டறியத் தேவையான ஆய்வக உள்கட்டமைப்பு இந்தியாவில் உள்ளது என்று நிபுணர்கள் தெரிவித்தனர். இருப்பினும், எந்தவொரு நோய்ப் பரவலையும் கட்டுப்படுத்த, ஆரம்பகால மருத்துவ சந்தேகமும் உடனடித் தகவலும் இன்றியமையாதவை என்று அவர்கள் குறிப்பிட்டனர்.
“ஒட்டுமொத்த ஆபத்து குறைவாகவே உள்ளது, ஆனால் இன்றைய ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்ட உலகில், தொற்றுநோய்ப் பரவல்கள் உண்மையில் ஒரு விமானப் பயண தூரத்தில் தான் உள்ளன,” என்று AIIMS மருத்துவப் பேராசிரியர் டாக்டர் நீரஜ் நிஷால் கூறினார். விமான நிலையக் கண்காணிப்பு, பயணப் பரிசோதனை மற்றும் அவசரகால பதில் அமைப்புகளின் முக்கியத்துவத்தையும் அவர் எடுத்துரைத்தார்.
எபோலா நோயாளிகள் பொதுவாக காய்ச்சல், வாந்தி, வயிற்றுப்போக்கு அல்லது இரத்தப்போக்கு போன்ற அறிகுறிகள் தோன்றிய பின்னரே தொற்றுநோயை பரப்பும் நிலைக்கு ஆளாகிறார்கள் என்று அவர் குறிப்பிட்டார். முறையான பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் மற்றும் தொற்றுக்கட்டுப்பாட்டு நடைமுறைகள் இல்லாமல், சுகாதாரப் பணியாளர்களும் பராமரிப்பாளர்களும் அதிக ஆபத்துக்களை எதிர்கொள்கின்றனர்.
எபோலாவின் ஆரம்பகால அறிகுறிகள் பெரும்பாலும் மற்ற வைரஸ் நோய்களைப் போலவே இருப்பதால், நோயறிதலுக்குப் பயண மற்றும் தொற்றுக்கு ஆளான வரலாறு மிகவும் முக்கியமானது என்று நிஷால் மேலும் கூறினார். நோய்ப் பரவலைத் தடுப்பதற்கான மிகவும் பயனுள்ள கருவிகளில் ஒன்றாகத் தொடர்புத் தடமறிதல் உள்ளது என்றும், கண்காணிப்பு, விரைவான பரிசோதனை மற்றும் மருத்துவமனைத் தயார்நிலை உள்ளிட்ட கோவிட்-19-இலிருந்து கற்றுக்கொண்ட பாடங்கள் இந்தியாவின் நோய்ப் பரவல் தடுப்பு அமைப்புகளை வலுப்படுத்தியுள்ளன என்றும் அவர் கூறினார்.
“பொதுமக்களின் ஒத்துழைப்பு, பயண வரலாற்றை நேர்மையாகத் தெரிவித்தல் மற்றும் சரியான நேரத்தில் மருத்துவ ஆலோசனை பெறுதல் ஆகியவை நோய்ப் பரவல் தீவிரமடைவதைத் தடுப்பதற்கான முக்கிய வழிகளாகும்,” என்று அவர் கூறினார்.
எபோலா நோய்ப் பரவல்: அறிகுறிகள் மற்றும் அடையாளங்கள்
இந்த நோய் பொதுவாக காய்ச்சல், சோர்வு, பலவீனம், தசை வலி, தலைவலி மற்றும் தொண்டை வலி போன்ற அறிகுறிகளுடன் திடீரெனத் தொடங்குகிறது. நோய் தீவிரமடையும்போது, நோயாளிகளுக்கு வாந்தி, வயிற்றுப்போக்கு, வயிற்று வலி, தோல் தடிப்புகள் மற்றும் சிறுநீரக அல்லது கல்லீரல் செயலிழப்புக்கான அறிகுறிகள் ஏற்படலாம். கடுமையான சந்தர்ப்பங்களில், வாந்தி அல்லது மலத்தில் இரத்தம் வருதல் மற்றும் மூக்கு, ஈறுகள் அல்லது பிறப்புறுப்பிலிருந்து இரத்தம் வருதல் உட்பட, உள் மற்றும் வெளி இரத்தப்போக்கு ஏற்படலாம்.
எபோலாவிலிருந்து குணமடைந்தவர்கள், தொடர்ச்சியான சோர்வு, தலைவலி, தசை மற்றும் மூட்டு வலி, மங்கலான பார்வை, கண் வலி அல்லது ஒளி உணர்திறன் போன்ற பார்வை தொடர்பான பிரச்சனைகள், அத்துடன் வயிற்று வலி, பசியின்மை மற்றும் எடை மாற்றங்கள் உள்ளிட்ட நீண்டகால உடல்நலச் சிக்கல்களைத் தொடர்ந்து அனுபவிக்கக்கூடும்.
